| deVIAtion |
[Dec. 18th, 2008|09:07 pm] |
Пераасэнсаваньне старых шлягераў. Песенька легендарнага гарадзенскага гурта цалкам адпавядае маёй рэальнасьці. Гэты працоўны тыдзень пакуль ідзе як напісана.
пРАЦа
Ноч. Я ў ложку. Дым удыхаю павольна,
як сюды патрапіў? Сьціскаю скроні.
Апасьля работы, п'яны, змучаны,
я падаў за адлюстраваньнем у лужы.
Я падаў, свет як заўжды стаяў.
Ён стаяў і сваю сьвяткаваў перамогу.
А я яднаўся са сваім народам,
вяртаючыся на карачках да дому.
Праца - забойства думак.
Праца - фізычнае забойства.
Праца - яшчэ адзін пусты дзень.
Колькі табе плоцяць за самазабойства?
Я поўз па калідоры зусім п'яны,
дзеці за сьцяною клікалі маму.
Ад абдымак радзімы прымаў ванну,
ад любові народнай гадаваў раны.
Я поўз, потым ізноў уставаў,
глядзеў тэлевізар, ванітаваў,
фотаздымак, я ў працы, там на сьцяне.
Праца - забойства думак.
Праца - фізычнае забойства.
Праца - яшчэ адзін пусты дзень.
Колькі табе плоцяць за самазабойства?
Усьмешка. Катаваньне. Боль у галаве.
Прыемна марыць, што цябе кахаюць,
пішуць, тэлефануюць, чакаюць.
Зьвярнуўшыся ў клубок я цябе ўспамінаю,
плачу, б’ю вокны, вусны кусаю.
А ты далёка. Твая радасць і здрада.
У слухаўцы тэлефона сяброўская парада.
Ложак і рукі пахнуць табою,
я ў чаканьні ранка, пахмельля і болю. |
|
|
| Comments: |
"Аніякай свабоды, схаркні сваю волю,
зь сёньняшняга дня выконвай волю камандзіра.
Ты салдат - абаронца радзімы,
таму на глебу і мясі мордай гліну."
Лепей і ня скажаш!
А чаму толькі ваенкаматы? Ёсьць шмат устаноў, якія б я з задавальненьнем раздзяўбаніў:)
| |
![[info]](http://l-stat.livejournal.com/img/userinfo.gif){kind=small}
douhi's journal
